Atelier de Amanda (Mera, Oleiros): fixémoslle caso ao faro

Imaxe
Seica o faro de Mera e a Torre de Hércules levan décadas laretando dun lado ao outro da ría, coma dous vellos sentados en bancos distintos dun mesmo paseo. Hoxe, sol de novembro e día de primavera, ouvíanse ben. A Torre presumía de cidade, de rúas e de xente. O faro, máis calado, apuntaba cara a terra, a unha Mera case baleira, onde fumega a cociña do Atelier de Amanda . Fixémoslle caso ao faro. Dos xa coñecidos, o sashimi de vieira chegou desta vez morno: gosto máis desta versión de outono; a carbonara de migas, ovo, San Simón e chourizo segue a ser un pratazo. Chourizo tamén nas novidades, con castañas nas croquetas, mellores que as de queixo; estupendo o allo branco con sardiña e algas que traía o mar enteiro dentro. Como o traía o sargo de Pescados Rabina cun fondo de patacas de Coristanco. A sobremesa (remolacha, limón e froita da paixón) gañou a miña atención: novidade! O Bierzo tamén quixo sentar á mesa: Ultreia Rapolao de Raúl Pérez . Novembro, sol, mar, paseo e unha bo...

Buxo Taberna (Cambre): palabras maiores a poucos minutos da Coruña


Líalle a Dani Carballeira hai uns días que Buxo Taberna (Brexo, Cambre) era a descuberta do ano, do século. Vindo de quen ven, reservei inmediatamente.

Hoxe, domingo de sol - por fin! -, os callos na terraza apontaban maneiras. E, cinco minutos na mesa, falando con Iván sobre os sólidos e os líquidos, xa sabiamos que aquelo ía dar certo: o tipo estudou co grande Antón Castro, de Casa Gaibor, e a conversa de viños amosaba criterio, moito criterio. Moitísimo criterio.

Nós pedimos. E Iván sacou o paté de campaña con vinagreta e piparras, tamén as croquetas: ollo que estou aquí. Despois o xurelo marinado con tapenade e allo negro, as alcachofas con guanciale e xema no seu ponto certo, o steak tartar cun aliño presente pero non invasivo.

As palabras maiores chegaran coa monumental empanada de cocido. Monumental. E coa robaliza, difícil en beurre blanc, na cocción precisa. O lagarto, graxo pero xuguento, pechou a modo de sobremesa salgada.

O do líquido daría para un post enteiro. A botella condutora foi o marabilloso roibal (merenzao) de Ribeiras de Armea. Tiven a sorte de probalo do bocoi en Beade, pero coa botella gaña moitísimo. Antes, o Adorado de Menade fixo o traballo de aperitivo e de escudeiro das alcachofas; e un Celme, Ribeiro branco, compensou a graxa do porco. A Morena, nada máis local, para pechar.

A vinte minutos da Coruña. Ao mesmo tempo tan lonxe e tan perto. Anoten, persoal: Buxo Taberna. Non deixen de vir.

Comentarios