Pantagruel, supongo

Edificios impersoais, sen alma. Pouco tráfico na estrada, sitio de máis para aparcar. Comedores grandes, fríos, cunha estética funcional que ás veces

Pásame cos sitios que visito decote. “Bah, hoxe non vou postar, que xan van varias”. Porén, saco igual fotos. E logo resulta que a cousa está tan ben

A primeira vez que estiven no Mesón do Campo foi hai dous anos. Íamos camiño de Ribadeo , a atopar de novo a cociña do magnífico Javier Montero . Xantam

Eu fago o que podo, pero temos tantas opcións boas en Galicia que, ao final, non queda máis que deixar meses (en ocasións bastantes, demasiados) de la

Ir cedo aos restaurantes mola moito. Eran as dúas menos dez e estabamos case sós, en silencio: aínda non chegara a turma. Sonaba jazz, Dave Douglas . T

Igual, cando olledes para as fotos, pensades: pero isto que nos amosas non é tan diferente doutras cousas que temos visto recentemente. É certo, estam

Para a miña desgraza, porque moro moi preto, o litoral de Oleiros e Sada, desde Santa Cristina a Gandarío, é un deserto gastronómico. A única excepció

Medra, medra, medra e medra o nivel dos asadores galegos: de Ourense a Malpica, de Padrón a Culleredo, os que me seguides por aquí xa o ides vendo. E

Non ía facer outro post de D'Berto , non, que xa son moitos . Pero é que é imposible. É que é unha puñeteira barbaridade o deste sitio. Non teño mái

Calquera escusa é boa para achegarse a Compostela: un voo de volta que aterra á tardiña é ideal, ademais, para argallar unha cea seguida dun paseo, de

Non tiña ningunha referencia, nin directa nin indirecta: só coñecía o que vía no seu perfil de Instagram e a historia familiar - unha taberna de máis