NaDo (A Coruña): somos o verán, irmao
Agora que estamos de volta en Galicia, vamos tratar de ordear os contidos aqui, para non deixar só nas redes.
Ir cedo aos restaurantes mola moito. Eran as dúas menos dez e estabamos case sós, en silencio: aínda non chegara a turma. Sonaba jazz, Dave Douglas. Trala xanela, o peirao do Freixo e, ao lonxe, Noia e a súa ponte. O Fefiñanes III Ano do 17 comezaba a abrir.
Xa tomaramos - crus os dous - un carneiro e unha ameixa fina desas, tremendos. E estabamos dando conta dunhas zamburiñas negras de Cambados espectaculares (si, como a da foto que abre o post). Non era o ceo, non: era Galicia, que é case o mesmo. Concretamente O Freixo, no Concello de Outes, Ría de Muros e Noia. Non debería dicilo moi alto.
Faltaba a caza - a pesca - maior. O lumbrigante á prancha e o sargo ao forno. E os percebiños de sobremesa. Sobresaínte Ríos O Freixo. Sobresaínte.
Comentarios
Publicar un comentario
Deixa o teu comentario...