Entradas

Mostrando entradas de julio, 2023

NaDo (A Coruña): somos o verán, irmao

Imagen
Se David Mella traballara en NaDo diría: “Somos o puto verán, irmão”. Verán xantamos hoxe. Bonito, tomate, boquerón, escarola, sardiña*, pementos de Padrón, mexillóns, lumbrigante... Mola a nova estrutura de menús de NaDo. Hoxe foron os grandes clásicos - caeu a vieira con holandesa, por suposto; e, por suposto, tamén o flan - e peixe á grella para rematar a función: un tremendo rodaballo que ben podería ter sido un ollomol. Bos viños na carta: escollemos o fantástico Acios da Xesteiriña e unha pineau d’aunis do Loira, Galicia en Francia. Dicía Iván Domínguez : “Como non me decatara antes.” Iso, como non se decatara antes... 😉 (*) Mira que son pouco de gilda, pero esta... Ver esta publicación en Instagram

Landúa: un motivo más para visitar Ézaro

Imagen
VERANO DE 2023: ETAPA 8. Hace dos décadas, Ézaro era un término significativo para no muchos. Pero la "apertura" (en fin) de la fervenza, primero, y la visibilidad que el ciclismo trajo al mirador, más tarde, han situado esta puntita costera de Dumbría en el mapa. Ahora (muy cerca del mirador, apenas a cinco minutos) hay un motivo más para visitar la zona. En medio de ninguna parte, en una preciosa casa con un pequeño comedor de apenas cinco mesas, opera Landúa . Y lo hace muy bien. La ortiguilla frita con colágeno de merluza que abre el post es soberbia. Muy sólido todo el mar, en realidad, en especial la caldeirada de rape. También huerta y un magret de pato. Si hace tiempo que no visitas la zona, ya es hora de ir programando un paseíto. Ver essa foto no Instagram Uma publicação compartilhada por Manoel Foucellas (@manoelfoucellas)

O Fragón (Fisterra): ven ao fin do mundo

Imagen
VERANO DE 2023. ETAPA 7. Escúchame: tú te vas al fin del mundo. Disfrutas del camino, paseas por las callejitas del centro, tomas una caña en el puerto. Después, te vas a San Martiño de Arriba, que es algo así como el fin del mundo del fin del mundo. Y allí está, en lo alto, O Fragón , dominando la ría como domina una cocina espléndida. La lubina asada es de las de recordar mucho tiempo, tanto por el punto como por el aliño. Toda la secuencia del menú es notable, en realidad: desde la humilde gilda de sardina que abre los aperitivos hasta el arroz meloso de lubrigante que cierra los salados, pasando por unas vieiras soberbias y una carta de vinos muy inteligente. Ven al fin del mundo, escúchame. Ver essa foto no Instagram Uma publicação compartilhada por Manoel Foucellas (@manoelfoucellas)