Árbore da Veira (A Coruña): da cereixa á mazá
Durante moito tempo, a Árbore da Veira deixaba caer cereixas ao comezo da velada, cereixas vermellas e mentireiras: quen as mordía atopaba foie onde habían de estar a carne e o óso. Antonte non houbo cereixa. A árbore deu outra froita, e deuna ao final, cando xa ninguén a agardaba: unha mazá que tampouco era mazá, co queixo azul agochado no corazón. As árbores cambian co tempo: esta tamén. Deume por pensar que, dalgún xeito, esa troca de froitas tamén conta algo da cociña de Luis Veira , unha cociña que agora pisa máis lene e que antonte deixou na mesa pratos notábeis como o falso nigiri de anguía, steak tartar e trufa, o ceviche de peixe limón ou a stracciatella con champiñóns. Porén, o meu sitio segue a estar nos fondos e nos guisos, que agora pegan un pouco menos os beizos: a kokotxa e o seu pilpil, a pescada, a cigala con boletus e, sobre todo, as moegas de año e a raia con repolo. Para beber, o Bastardo 2016 do Mestre Mateo. Viñazo. A árbore cambia de froito, pero as raíces ...
Me encantan las fotos que haces. Realmente son preciosas.
ResponderEliminarTe he añadido a mis blogs preferidos y premiados. Así que pásate por http://berta-postres.blogspot.com para recoger el premio.
Un saludo gastronómico: ñam. ñam
Berta
P.D: he llegado a tu blog por el de el gourmet de provincia y el perro gastrónomo( que creo conoces bien).Espero lo mismo algún día y participar de vuestras xantanzas.
Hola Berta. Gracias por los halagos. Seguro que el Gourmet - a quien, efectivamente, conozco bien, y no sólo en el ciberespacio - no tiene incoveniente en que te apuntes a futuras Xantanzas. Manténte atenta a los blogastrónomos.
ResponderEliminar