Árbore da Veira (A Coruña): da cereixa á mazá

Imaxe
Durante moito tempo, a Árbore da Veira deixaba caer cereixas ao comezo da velada, cereixas vermellas e mentireiras: quen as mordía atopaba foie onde habían de estar a carne e o óso. Antonte non houbo cereixa. A árbore deu outra froita, e deuna ao final, cando xa ninguén a agardaba: unha mazá que tampouco era mazá, co queixo azul agochado no corazón. As árbores cambian co tempo: esta tamén. Deume por pensar que, dalgún xeito, esa troca de froitas tamén conta algo da cociña de Luis Veira , unha cociña que agora pisa máis lene e que antonte deixou na mesa pratos notábeis como o falso nigiri de anguía, steak tartar e trufa, o ceviche de peixe limón ou a stracciatella con champiñóns. Porén, o meu sitio segue a estar nos fondos e nos guisos, que agora pegan un pouco menos os beizos: a kokotxa e o seu pilpil, a pescada, a cigala con boletus e, sobre todo, as moegas de año e a raia con repolo. Para beber, o Bastardo 2016 do Mestre Mateo. Viñazo. A árbore cambia de froito, pero as raíces ...

El bizcocho del Periquillo

Yo no soy persona si no salgo desayunado de casa: mi zumo, mi leche con Nesquik, mis Corn Flakes y mis galletas Marbú Dorada (nueve, exactamente; de hecho, los fines de semana las sustituyo por Chiquilín: manías que tiene uno). Pero, si coincidiendo con tu horario de aseo y desayuno a tu bebé de tres meses le entra el hambre, pues ya se sabe... Así que hace un par de semanas, llegué a mi reunión de trabajo en Santiago sin desayunar y me dirigí de urgencia al Bar Periquillo [Avda. San Lázaro / ver en Tagzania], allí al ladito.

Pedí un cortado y, en pleno dilema entre croissant y donut, localicé un bizcocho con una pinta de lo más apetitoso. Cuando el camarero comenzó a cortarlo, aluciné con el tamaño: para poder meterlo en la taza del café, tuve que cortarlo en tres longitudinalmente y en dos por su grosor. En total, seis tiras de bizcocho para mojar. ¡Y qué bizcocho! Fresco, esponjoso, de sabor intenso. Fantástico. Y creo que por café y bizcocho pagué 1,70 €, aunque no lo recuerdo muy bien.

Si vais a desayunar bizcocho al Periquillo, no cometáis mi error: un cortado no tiene suficiente liquido, y el esponjoso manjar acaba devorándoselo. Como mínimo, con leche doble.

Comentarios

  1. El Periquillo!

    Un mítico de la zona. Ahí tomamos alguna vez un pincho antes de subir a los conciertos del Monte do Gozo. Ahí, además, guardaban la llave de un almacén que tuve que frecuentar una buena temporada, así que pasaba con cierta frecuencia a recogerla y, de paso, a hacer una parada técnica de avituallamiento.

    ResponderEliminar
  2. Comprobo, non sen certa estrañeza, que non é que sexa o único adulto que toma Neskuik pola mañán, senón que nen siquera son o único blogogastrónomo que o fai...

    ResponderEliminar
  3. O Nesquik, ese segredo que case ninguén ousa desvelar...

    ResponderEliminar

Publicar un comentario

Deixa o teu comentario...