Árbore da Veira (A Coruña): da cereixa á mazá

Imaxe
Durante moito tempo, a Árbore da Veira deixaba caer cereixas ao comezo da velada, cereixas vermellas e mentireiras: quen as mordía atopaba foie onde habían de estar a carne e o óso. Antonte non houbo cereixa. A árbore deu outra froita, e deuna ao final, cando xa ninguén a agardaba: unha mazá que tampouco era mazá, co queixo azul agochado no corazón. As árbores cambian co tempo: esta tamén. Deume por pensar que, dalgún xeito, esa troca de froitas tamén conta algo da cociña de Luis Veira , unha cociña que agora pisa máis lene e que antonte deixou na mesa pratos notábeis como o falso nigiri de anguía, steak tartar e trufa, o ceviche de peixe limón ou a stracciatella con champiñóns. Porén, o meu sitio segue a estar nos fondos e nos guisos, que agora pegan un pouco menos os beizos: a kokotxa e o seu pilpil, a pescada, a cigala con boletus e, sobre todo, as moegas de año e a raia con repolo. Para beber, o Bastardo 2016 do Mestre Mateo. Viñazo. A árbore cambia de froito, pero as raíces ...

Restaurante O Fieital (A Coruña)

Trabajo en Matogrande y como casi todos los días por allí, normalmente menú del día en locales que acepten tickets restaurant. Aunque hay veces que prefiero otros destinos, y de ahí los posts del Comarea o de La Tapadera. Una de esas alternativas es O Fieital [Juan Díaz Porlier, 22 / 981.174466 / Ubicación].

La última visita la hicimos un grupo de siete personas, tres de ellas compañeros de Madrid que querían probar sabores locales. Nos pusimos manos a la obra y, de entrada, al centro de la mesa, pedimos un par de revueltos de grelos; y, sobre todo, un par de ensaladas de centollo - preparado en txangurro - con láminas de bacalao que estaban de muerte.

Para los segundos, casi todos siguieron el consejo de los que ya habíamos probado los risottos. Generosas y sabrosas raciones por siete euros y medio: el risotto de pulpo y calamares y mi favorito, el risotto de berberechos. Son arroces cremosos y sueltos, de color y sabor muy intensos: una gran relación calidad/precio. Hubo, además, un bacalao a la plancha de muy buena presentación y un entrecot de ternera.

Un par de crepes para los golosos, café para todo el mundo y dos botellas de Lagar de Meréns. Salimos a algo menos de 21 euros por cabeza, sin duda por lo moderado del precio de los risottos. Si te sugieren los arroces, acércate a probar los del Fieital.

Comentarios

  1. No es mi lugar. He ido un par de veces (¡también trabajo en Matogrande!) y no me ha convencido: igual tengo que darle una nueva oportunidad.

    ResponderEliminar
  2. Melvin, ¡no nos va a quedar más remedio que conocernos!

    ResponderEliminar
  3. Desde luego el risotto está muy bueno, y los revueltos y los crepes también.
    El servicio es correcto.
    Pienso que es un sitio que vale la pena probar. Eso si, es conveniente reservar, sino te quedas en tierra!

    ResponderEliminar
  4. Buenísima la brocheta de rape con langostinos que tienen a veces fuera de carta.

    ResponderEliminar
  5. No estoy de acuerdo con los risottos: ni sueltos ni cremosos, ¡qué desilusión! Ahora bien, el crêpe de espinacas, el de erizos, el solomillo, el magret de pato, las tostas y la brocheta están de muerte!

    ResponderEliminar

Publicar un comentario

Deixa o teu comentario...