Árbore da Veira (A Coruña): da cereixa á mazá
Durante moito tempo, a Árbore da Veira deixaba caer cereixas ao comezo da velada, cereixas vermellas e mentireiras: quen as mordía atopaba foie onde habían de estar a carne e o óso. Antonte non houbo cereixa. A árbore deu outra froita, e deuna ao final, cando xa ninguén a agardaba: unha mazá que tampouco era mazá, co queixo azul agochado no corazón. As árbores cambian co tempo: esta tamén. Deume por pensar que, dalgún xeito, esa troca de froitas tamén conta algo da cociña de Luis Veira , unha cociña que agora pisa máis lene e que antonte deixou na mesa pratos notábeis como o falso nigiri de anguía, steak tartar e trufa, o ceviche de peixe limón ou a stracciatella con champiñóns. Porén, o meu sitio segue a estar nos fondos e nos guisos, que agora pegan un pouco menos os beizos: a kokotxa e o seu pilpil, a pescada, a cigala con boletus e, sobre todo, as moegas de año e a raia con repolo. Para beber, o Bastardo 2016 do Mestre Mateo. Viñazo. A árbore cambia de froito, pero as raíces ...




¡Como os poneis!. Ya lo creo que habrá merecido la pena el palizón, ahora ánimo; que el menda aguarda la crítica del Mugaritz (¡que ganísimas de pasarme por allí!). Me despido con otra recomendación: "Casa de Comestibles" (c/ San José - A Coruña). José María Jordán supera en calidad precio a la gran mayoría del Nove (sin miedo a equivocarme); dispone de 5 mesas, o sea que mejor reservar. Yo encargué un menú sorpresa y de veras que mereció la pena.
ResponderEliminarQue envidia sana!!!
ResponderEliminarSólo un apunte: Casa Gerardo no está en Avilés como bien sabes, sinó en Prendes, Conceyu de Carreño cuya capital es Candás y en todo caso está mas cerca de Gijón.
Un gran saludo
Asturiano en Coruña
Gracias, Daninland, por la nota de la Casa de Comestibles: lo tengo ya en el radar. Espero no demorarme con el post de Mugaritz.
ResponderEliminarAsturiano, ya está corregido. Era pura vagancia: resulta mucho más fácil poner Avilés sin más.
enhorabuena por el ranking
ResponderEliminar