Árbore da Veira (A Coruña): da cereixa á mazá

Imaxe
Durante moito tempo, a Árbore da Veira deixaba caer cereixas ao comezo da velada, cereixas vermellas e mentireiras: quen as mordía atopaba foie onde habían de estar a carne e o óso. Antonte non houbo cereixa. A árbore deu outra froita, e deuna ao final, cando xa ninguén a agardaba: unha mazá que tampouco era mazá, co queixo azul agochado no corazón. As árbores cambian co tempo: esta tamén. Deume por pensar que, dalgún xeito, esa troca de froitas tamén conta algo da cociña de Luis Veira , unha cociña que agora pisa máis lene e que antonte deixou na mesa pratos notábeis como o falso nigiri de anguía, steak tartar e trufa, o ceviche de peixe limón ou a stracciatella con champiñóns. Porén, o meu sitio segue a estar nos fondos e nos guisos, que agora pegan un pouco menos os beizos: a kokotxa e o seu pilpil, a pescada, a cigala con boletus e, sobre todo, as moegas de año e a raia con repolo. Para beber, o Bastardo 2016 do Mestre Mateo. Viñazo. A árbore cambia de froito, pero as raíces ...

Tweet: Salmón

El domingo, improvisadamente, nos acercamos a comer al Agar Agar. Los pantagrueliños se tomaron una merluza hervida con patatas panadera. De entrante, la Sra Foucellas y yo compartimos un pulpo a la parrilla con crema de calabaza (la cual, para mi gusto, necesitaba más presencia); ella, de segundo, unas zamburiñas con miel. Muy buena la torrija de postre, mejor que el chocolate. Pero no escribo aquí por todo lo anterior; escribo por el salmón.

Escribo por el memorable salmón marinado en teriyaki y ahumado que tuvo el acierto de recomendarme el maitre. El lomo, marinado y horneado unos minutos a baja temperatura con la reducción de teriyaki, viene acompañado de una compota de tomate - una simple reducción con azúcar, sal y pimienta - y de unas borras de aceitunas negras deshidratadas con regaliz rallada. En el fondo del plato, un licuado de ficoide glacial. El resultado se presenta con el pescado bajo una "cúpula" transparente durante un par de minutos a modo de terminación del ahumado. El conjunto, tanto por la preparación como por el acompañamiento, potencia enormemente el sabor del salmón al tiempo que mantiene una tersura deliciosa. Lástima de foto.

Comentarios

  1. Me alegro de tus "disfutes" y es una pena que no haya foto de ese salmón..

    ResponderEliminar

Publicar un comentario

Deixa o teu comentario...