Árbore da Veira (A Coruña): da cereixa á mazá

Imaxe
Durante moito tempo, a Árbore da Veira deixaba caer cereixas ao comezo da velada, cereixas vermellas e mentireiras: quen as mordía atopaba foie onde habían de estar a carne e o óso. Antonte non houbo cereixa. A árbore deu outra froita, e deuna ao final, cando xa ninguén a agardaba: unha mazá que tampouco era mazá, co queixo azul agochado no corazón. As árbores cambian co tempo: esta tamén. Deume por pensar que, dalgún xeito, esa troca de froitas tamén conta algo da cociña de Luis Veira , unha cociña que agora pisa máis lene e que antonte deixou na mesa pratos notábeis como o falso nigiri de anguía, steak tartar e trufa, o ceviche de peixe limón ou a stracciatella con champiñóns. Porén, o meu sitio segue a estar nos fondos e nos guisos, que agora pegan un pouco menos os beizos: a kokotxa e o seu pilpil, a pescada, a cigala con boletus e, sobre todo, as moegas de año e a raia con repolo. Para beber, o Bastardo 2016 do Mestre Mateo. Viñazo. A árbore cambia de froito, pero as raíces ...

Porto y Alto Douro

Estas vacaciones de agosto que se aproximan tienen pinta de que van a ser muy familiares, con los pantagrueliños omnipresentes. ¿Todas? ¡No! Una escapada de tres días al inicio del mes resistirá al pequeño invasor. Escapada que tomará como base Porto, nos permitirá disfrutar una vez más - slowly - de la preciosa ciudad portuguesa y nos servirá para conocer el Alto Douro, la región vinícola Patrimonio de la Humanidad. Seguro que me podéis ayudar a preparar el viaje.


El placer de perderse por las callejuelas de la Ribeira no es nuevo para nosotros, pero sin embargo no conocemos para nada la gastronomía de la ciudad, más allá de los restaurantes de las zonas más turísticas, tipo Chez Lapin o Dom Tonho. Para esta ocasión, nos hemos documentado algo más, y barajamos las siguientes alternativas:
  • La cocina de Ricardo Costa y las espectaculares vistas del Yeatman Hotel, tras leer esta crónica en Como, logo existo.
  • El precioso enclave del Shis en la Foz do Douro y su cocina japonesa, recomendación de Manolo.
  • El DOP de Rui Paula, hermano del famoso DOC que, Douro arriba, ya nos recomendara Pedro Cruz.
  • El vanguardista Buhle.
En fin, nos tomaremos un par de cenas "formales" en alguno de los anteriores. Se agradecen sugerencias adicionales y, sobre todo, espacios más informales por el centro histórico en el que se puede picar y tomar un buen vino al mediodía, en un descanso de las caminatas turísticas.


Vamos bastante más a ciegas para la visita del Alto Douro. Recorreremos los cien kilómetros que separan Porto de la zona de Peso de Régua, pero poco más sabemos. A ver si me podéis ayudar con paisajes, vistas, pueblos, bodegas, restaurantes. Será una excursión de un día, desde temprano por la mañana hasta la noche.

Y como siempre, a cambio, contaremos todo lo que descubramos.

Foto de Porto by Georges Jansoone (Own work (own photo)) [GFDL, CC-BY-SA-3.0 or CC-BY-2.5], via Wikimedia Commons
Foto de las viñas by Alfredo Miguel Romero

Comentarios

  1. Hola Manuel,

    Nosotros hemos estado hace un par de años por la zona del Alto Douro Vinhateiro. Los paisajes espectáculares. Recuerdo que además de ir hasta Peso de Régua, nosotros seguimos hasta Pinhao. Comimos en el DOC, que está en una plataforma sobre el río y que te queda muy a mano para comer por la zona. Habíamos visitado la finca Quinta do Seixo de Sandeman (http://www.sandeman.eu/pdf/en/pdf_vectro_douro.pdf) en la que nos trataron muy bien a pesar de ser los únicos visitantes y nos hicieron una visita guiada en español. Y por último, para dormir, habíamos estado en el Douro Palace (http://www.douropalace.com/ES/index.php), con una habitación con vistas preciosas sobre el Duero y un pequeño spa muy agradable. Espero que te sirva. Si tienes alguna duda concreta, dímelo, tal vez pueda responderte. Ahora te puse así lo que me acordaba...

    Manuel

    ResponderEliminar
  2. Gracias por la info, Manuel.

    Nosotros tenemos planificado, también, pasar por Peso de Régua y Pinhao. Y comer o cenar en el DOC, claro.

    Un abrazo.

    ResponderEliminar

Publicar un comentario

Deixa o teu comentario...