Árbore da Veira (A Coruña): da cereixa á mazá

Imaxe
Durante moito tempo, a Árbore da Veira deixaba caer cereixas ao comezo da velada, cereixas vermellas e mentireiras: quen as mordía atopaba foie onde habían de estar a carne e o óso. Antonte non houbo cereixa. A árbore deu outra froita, e deuna ao final, cando xa ninguén a agardaba: unha mazá que tampouco era mazá, co queixo azul agochado no corazón. As árbores cambian co tempo: esta tamén. Deume por pensar que, dalgún xeito, esa troca de froitas tamén conta algo da cociña de Luis Veira , unha cociña que agora pisa máis lene e que antonte deixou na mesa pratos notábeis como o falso nigiri de anguía, steak tartar e trufa, o ceviche de peixe limón ou a stracciatella con champiñóns. Porén, o meu sitio segue a estar nos fondos e nos guisos, que agora pegan un pouco menos os beizos: a kokotxa e o seu pilpil, a pescada, a cigala con boletus e, sobre todo, as moegas de año e a raia con repolo. Para beber, o Bastardo 2016 do Mestre Mateo. Viñazo. A árbore cambia de froito, pero as raíces ...

Loxe Mareiro (Carril), Mar de Arousa

Cuando conocí el Loxe Mareiro al poco de abrir, hace ahora algo más de un par de años y de la mano de los Blogastrónomos, titulé el post correspondiente "Nos comimos el mar en el Loxe Mareiro". Y escribía en el primer párrafo "Nos comimos el mar, lo mejor que da el mar. Y casi, literalmente, en el mar". Dos años después, pese a los cambios, las cosas no han cambiado.

Y es que las gentes de Abastos 2.0, si de algo saben, es de cuidar el producto. Y el trío ubicación inmejorable, producto y enorme cariño por lo que se hace es infalible. Cariño, adoración por el producto local que se pone de manifiesto, a modo de declaración de intenciones, en la hoja "#orixe_Loxe / kilometraXe": el lugar y la distancia al restaurante de lo que se va a servir. Almeja de Carril (por supuesto), berberecho de A Pobra, percebes de Aguiño, zamburiñas y navajas de Ribeira, xoubas de Vilaxoán. El mar de Arousa.

Muchos llegan a la mesa con una intervención mínima, tremendamente respetuosa de la cocina. Como los berberechos, los lomos del salmonete o el bonito de Burela. Otros llegan potenciados por una mano capaz de darle más sabor a mar a las almejas con una marinera de algas; de reforzar la humilde xoubiña con una delicada tempura y salsa de wasabi; o de llevar el verano gallego al plato con un tartar de jurel con salsa de pimientos de Padrón y helado de queixo de San Simón.

En los postres, también verano: las cerezas, la sandía, el manjar, la vainilla.  Y la carta de vinos denota el mismo cariño por mostrar lo mucho y bueno que se hace por todas las D.O.s de Galicia.

Producto, cariño y cocina. Pero también entorno. Un plus de la experiencia en el Loxe es el aperitivo y el post-comida (o cena) junto al mar. Que hablen las fotos.

Me reafirmo. El que quiera comerse el mar, literalmente en el mar, que vaya al Loxe Mareiro.

[Loxe Mareiro / Aduana, 56 - Carril (Pontevedra) / 986.510667 / Ubicación]

Comentarios