Árbore da Veira (A Coruña): da cereixa á mazá

Imaxe
Durante moito tempo, a Árbore da Veira deixaba caer cereixas ao comezo da velada, cereixas vermellas e mentireiras: quen as mordía atopaba foie onde habían de estar a carne e o óso. Antonte non houbo cereixa. A árbore deu outra froita, e deuna ao final, cando xa ninguén a agardaba: unha mazá que tampouco era mazá, co queixo azul agochado no corazón. As árbores cambian co tempo: esta tamén. Deume por pensar que, dalgún xeito, esa troca de froitas tamén conta algo da cociña de Luis Veira , unha cociña que agora pisa máis lene e que antonte deixou na mesa pratos notábeis como o falso nigiri de anguía, steak tartar e trufa, o ceviche de peixe limón ou a stracciatella con champiñóns. Porén, o meu sitio segue a estar nos fondos e nos guisos, que agora pegan un pouco menos os beizos: a kokotxa e o seu pilpil, a pescada, a cigala con boletus e, sobre todo, as moegas de año e a raia con repolo. Para beber, o Bastardo 2016 do Mestre Mateo. Viñazo. A árbore cambia de froito, pero as raíces ...

Fondos e guisos no Árbore da Veira (A Coruña)


Eu sempre fun da opinión de que onde máis brilla Luis Veira é nos guisos, neses fondos espesos e sabedores, especialmente nos mar e terra. E onte non mudei o meu parecer. Ben avanzado o longo menú, chegou un mollete de galo con berberechos e cigalas, cun mollo deses. Era contundente, si; levábamos un bo rato comendo, tamén; pero deu exactamente igual, desapareceu.

Non foi o único prato nesa liña. Antes chegaran unhas lentellas con escuma de bacallau ou unha raia á manteiga; despois, unha sinxela pescada rebozada con mollo de pementos de Padrón.

Ademais, houbo verán, moito, no menú longo de Árbore da Veira. Peixes e mariscos crus, marinados: gambas brancas (magníficas), xurelo, sardiñas, ameixas, percebes, zamburiñas. Tamén froitos vermellos e trufa de verán. E incluso, espazo para os clásicos, como esa guinda que non é unha guinda, ou o Luis Anxo Escolma de 2014 que nos bebemos, con algunha compañía adicional.

Outra noite das boas no alto do Monte de San Pedro.

Comentarios