Árbore da Veira (A Coruña): da cereixa á mazá

Imaxe
Durante moito tempo, a Árbore da Veira deixaba caer cereixas ao comezo da velada, cereixas vermellas e mentireiras: quen as mordía atopaba foie onde habían de estar a carne e o óso. Antonte non houbo cereixa. A árbore deu outra froita, e deuna ao final, cando xa ninguén a agardaba: unha mazá que tampouco era mazá, co queixo azul agochado no corazón. As árbores cambian co tempo: esta tamén. Deume por pensar que, dalgún xeito, esa troca de froitas tamén conta algo da cociña de Luis Veira , unha cociña que agora pisa máis lene e que antonte deixou na mesa pratos notábeis como o falso nigiri de anguía, steak tartar e trufa, o ceviche de peixe limón ou a stracciatella con champiñóns. Porén, o meu sitio segue a estar nos fondos e nos guisos, que agora pegan un pouco menos os beizos: a kokotxa e o seu pilpil, a pescada, a cigala con boletus e, sobre todo, as moegas de año e a raia con repolo. Para beber, o Bastardo 2016 do Mestre Mateo. Viñazo. A árbore cambia de froito, pero as raíces ...
Publicar un comentario

Landúa (Mazaricos): vale moito a pena a viaxe ao medio de ningures


De Coristanco, de Fisterra, de Barallobre, de Santiago. Todo o produto que chegaba á mesa tiña o seu apelido. As cenouras baby si eran da propia horta. Non hai moito máis Km 0 en Landúa porque é imposible, porque arredor do restaurante case non hai nada, puro rural (os últimos cincocentos metros son por unha pista de terra).

E aí, literalmente no medio de ningures, unha cociña que cativa, como cativan as paisaxes da fervenza do Ézaro a só uns poucos quilómetros. Un menú, desta vez, ben outonal, con predominio de horta e mar, tamén presenza do monte. Estupendas as vieiras en salsa do seu coral, as verdinas con pilpil e peles de bacallau, os dous pratos de cogomelos, o punto tanto do salmonete como da pescada. E un viñazo, o Bastardo 2016 de José Luis Mateo.

Cinco mesas. Alberto na cociña. María chanzos arriba e abaixo sen perder o sorriso. Eles sós. Único menú de dez pratos. Carta de viños notable. E unha contorna natural preciosa arredor. Vale moito a pena a viaxe ao medio de ningures.

Comentarios

Publicar un comentario

Deixa o teu comentario...