Árbore da Veira (A Coruña): da cereixa á mazá

Imaxe
Durante moito tempo, a Árbore da Veira deixaba caer cereixas ao comezo da velada, cereixas vermellas e mentireiras: quen as mordía atopaba foie onde habían de estar a carne e o óso. Antonte non houbo cereixa. A árbore deu outra froita, e deuna ao final, cando xa ninguén a agardaba: unha mazá que tampouco era mazá, co queixo azul agochado no corazón. As árbores cambian co tempo: esta tamén. Deume por pensar que, dalgún xeito, esa troca de froitas tamén conta algo da cociña de Luis Veira , unha cociña que agora pisa máis lene e que antonte deixou na mesa pratos notábeis como o falso nigiri de anguía, steak tartar e trufa, o ceviche de peixe limón ou a stracciatella con champiñóns. Porén, o meu sitio segue a estar nos fondos e nos guisos, que agora pegan un pouco menos os beizos: a kokotxa e o seu pilpil, a pescada, a cigala con boletus e, sobre todo, as moegas de año e a raia con repolo. Para beber, o Bastardo 2016 do Mestre Mateo. Viñazo. A árbore cambia de froito, pero as raíces ...
Publicar un comentario

Viaxando no tempo con Lagar de Pintos


Quince anos. Tres lustros desque se vendimaran as uvas de Los Nietos 2010, de Lagar de Pintos. Estupendo. Once da colleita do 3.000 Cepas 2014, que nos levou a todos a Xerez. Nove da sorpresa da tarde-noite, o Lagar de Pintos 2016: albariño, Ribadumia, inox, botella e tempo. Puxo o listón ben alto desde o aperitivo.

Continuamos viaxando no tempo, de 2010 a 2023. Falando moito con Marta Castro. Da realidade do viño galego hoxe e do infinito potencial que temos se somos quen de quitarnos certos lastres. Rías Baixas e todas as nosas DOs e IXPs.

Rodolfus non foi só o anfitrión da velada. Como sempre, acompañou no prato con petiscos dos pequenos produtores de proximidade cos que traballa, aos que apoia: cogombro, navallas, cecina, queixo, tomate, pan, doces... todos con apelido, todos con topónimo, sempre presentes no momento de servir e explicar. Fidelidade máxima á orixe.

Oxalá moitas máis xuntanzas deste nivel.

Comentarios

Publicar un comentario

Deixa o teu comentario...