Árbore da Veira (A Coruña): da cereixa á mazá

Imaxe
Durante moito tempo, a Árbore da Veira deixaba caer cereixas ao comezo da velada, cereixas vermellas e mentireiras: quen as mordía atopaba foie onde habían de estar a carne e o óso. Antonte non houbo cereixa. A árbore deu outra froita, e deuna ao final, cando xa ninguén a agardaba: unha mazá que tampouco era mazá, co queixo azul agochado no corazón. As árbores cambian co tempo: esta tamén. Deume por pensar que, dalgún xeito, esa troca de froitas tamén conta algo da cociña de Luis Veira , unha cociña que agora pisa máis lene e que antonte deixou na mesa pratos notábeis como o falso nigiri de anguía, steak tartar e trufa, o ceviche de peixe limón ou a stracciatella con champiñóns. Porén, o meu sitio segue a estar nos fondos e nos guisos, que agora pegan un pouco menos os beizos: a kokotxa e o seu pilpil, a pescada, a cigala con boletus e, sobre todo, as moegas de año e a raia con repolo. Para beber, o Bastardo 2016 do Mestre Mateo. Viñazo. A árbore cambia de froito, pero as raíces ...
Publicar un comentario

Gunnen (A Coruña) consolídase, voa!


Xa marcharan as outras dúas mesas e Chechu levaba un anaco sentado á nosa. Falabamos daqueles vellos tempos do Agar Agar na Corveira, do xantar que se nos ía escapando co café, do que está aínda por vir.

Nós sorríamos porque viñamos de comer mooooi ben. Chechu sorría porque, mesmo sen expresalo con palabras – el é así –, sabe ben as cousas que está facendo. O nivel que xa ten Gunnen.

Gunnen, en neerlandés, é esa ledicia xenuína, sincera polo ben dos demais. É ledicia compartida: polo que un cociñeiro atinxe; por ver como o seu novo proxecto se consolida, voa; por comprobar que uns clientes de moitos anos gozan cada vez como se fora a primeira.

Pensaba eu, durante esa conversa, que nunca vira un nome mellor posto a un restaurante.

[E carallo se comemos ben. Ese prato de navalla, como me dicía alguén hai pouco, xa se gañou o seu posto no receitario galego de hoxe. Magníficos tamén os chícharos, a lura con lacón e trufa, as fabas lobas de Trives con grelos, os ourizos ou a berza con queixo e oliva. Até esquecín sacarlle fotos ao viño!]

Comentarios

Publicar un comentario

Deixa o teu comentario...