Árbore da Veira (A Coruña): da cereixa á mazá

Imaxe
Durante moito tempo, a Árbore da Veira deixaba caer cereixas ao comezo da velada, cereixas vermellas e mentireiras: quen as mordía atopaba foie onde habían de estar a carne e o óso. Antonte non houbo cereixa. A árbore deu outra froita, e deuna ao final, cando xa ninguén a agardaba: unha mazá que tampouco era mazá, co queixo azul agochado no corazón. As árbores cambian co tempo: esta tamén. Deume por pensar que, dalgún xeito, esa troca de froitas tamén conta algo da cociña de Luis Veira , unha cociña que agora pisa máis lene e que antonte deixou na mesa pratos notábeis como o falso nigiri de anguía, steak tartar e trufa, o ceviche de peixe limón ou a stracciatella con champiñóns. Porén, o meu sitio segue a estar nos fondos e nos guisos, que agora pegan un pouco menos os beizos: a kokotxa e o seu pilpil, a pescada, a cigala con boletus e, sobre todo, as moegas de año e a raia con repolo. Para beber, o Bastardo 2016 do Mestre Mateo. Viñazo. A árbore cambia de froito, pero as raíces ...

Caballa 14 (A Coruña): un exame á volta de Tokio


Completamos a nova rolda de visitas aos grandes xaponeses da cidade hoxe en Caballa 14 (o máis novo dos tres), tras ter pasado recentemente por Omakasé Sushi Bar e Izakaya Hokuto. Sigo pensando o mesmo: que sorte temos de que haxa na Coruña tres locais deste nivel.

O bó da cociña xaponesa, de cara a facer posts como este, é a súa plasticidade: as fotos falan elas soíñas do que se pode atopar no omakasé de Caballa 14. Déixanme pouco máis que engadir.

Quizais só unha cousa: en cada visita nótase que Rebo segue afinando. Un chisco nos temperos, outro nos procesos co peixe, outro no arroz dos nigiri. A graxa potenciando a dourada, a mestura de peixes no tartar. Pequenos trocos que, sumados, fan medrar a experiencia. Dá gusto velo.

Evolución que tamén chega á carta líquida. Hoxe un notábel viño de pasto de Agrícola Calcárea: Sin Bulla, listán branco (palomino) criado en botas de manzanilla.

Lembrade que acabo de voltar dunha semana en Tokio. Dalgún xeito, o de hoxe era unha sorte de exame, e saiu moi ben. Viaxar serve para poñer as cousas en perspectiva: para apreciar con máis criterio o moi bo que temos na casa.

Ver esta publicación en Instagram

Comentarios