Árbore da Veira (A Coruña): da cereixa á mazá

Imaxe
Durante moito tempo, a Árbore da Veira deixaba caer cereixas ao comezo da velada, cereixas vermellas e mentireiras: quen as mordía atopaba foie onde habían de estar a carne e o óso. Antonte non houbo cereixa. A árbore deu outra froita, e deuna ao final, cando xa ninguén a agardaba: unha mazá que tampouco era mazá, co queixo azul agochado no corazón. As árbores cambian co tempo: esta tamén. Deume por pensar que, dalgún xeito, esa troca de froitas tamén conta algo da cociña de Luis Veira , unha cociña que agora pisa máis lene e que antonte deixou na mesa pratos notábeis como o falso nigiri de anguía, steak tartar e trufa, o ceviche de peixe limón ou a stracciatella con champiñóns. Porén, o meu sitio segue a estar nos fondos e nos guisos, que agora pegan un pouco menos os beizos: a kokotxa e o seu pilpil, a pescada, a cigala con boletus e, sobre todo, as moegas de año e a raia con repolo. Para beber, o Bastardo 2016 do Mestre Mateo. Viñazo. A árbore cambia de froito, pero as raíces ...

Caballa 14 (A Coruña): unha izakaya que ben vale a pena


Sao Paulo é a cidade coa maior colonia xaponesa fóra do Xapón e a súa oferta gastronómica, en cantidade e calidade, está á altura desa circunstancia. Para min, que devezo pola cociña dese país, a volta á Coruña ía ser unha perda relevante, e máis tralo peche do Óvera do gran Carlos Pérez.

Por iso, unha das primeiras cousas que fixen ao noso regreso foi ir ao Omakasé Sushi Bar, e o que alí vin deixoume coa tranquilidade de saber que, alomenos, tiñamos unha moi boa opción na cidade.

E, por iso, observei con interese a aparición de Caballa 14, pequena izakaya na rúa Orillamar, até que onte fun coñecelo. Fomos polo omakasé, que inclúe sete nigiri, sashimi, un usuzukuri e un doce, sempre coa posibilidade de recuncar ou engadir algún bocado adicional.

Gostei dos peixes e dos aliños. O ourizo foi dos mellores que teño tomado por aquí, lembrando a aquelas marabillas da costa central de Chile; moi bo o rodaballo, en sashimi ou misturado con atún nun dos nigiri da secuencia; tamén o carabinero e a cigala con guanciale; sempre resultona a carne con foie.

O shari e algúns cortes deben mellorar. Talvez, tratándose dunha izakaya, outros formatos alén do nigiri permitan sacar máis brillo ao bon tratamento do peixe e á man cos aliños.

En calquera caso, boa noticia para os amantes da cociña xaponesa: a cidade conta con outra opción que ben vale a pena.

Comentarios