Árbore da Veira (A Coruña): da cereixa á mazá

Imaxe
Durante moito tempo, a Árbore da Veira deixaba caer cereixas ao comezo da velada, cereixas vermellas e mentireiras: quen as mordía atopaba foie onde habían de estar a carne e o óso. Antonte non houbo cereixa. A árbore deu outra froita, e deuna ao final, cando xa ninguén a agardaba: unha mazá que tampouco era mazá, co queixo azul agochado no corazón. As árbores cambian co tempo: esta tamén. Deume por pensar que, dalgún xeito, esa troca de froitas tamén conta algo da cociña de Luis Veira , unha cociña que agora pisa máis lene e que antonte deixou na mesa pratos notábeis como o falso nigiri de anguía, steak tartar e trufa, o ceviche de peixe limón ou a stracciatella con champiñóns. Porén, o meu sitio segue a estar nos fondos e nos guisos, que agora pegan un pouco menos os beizos: a kokotxa e o seu pilpil, a pescada, a cigala con boletus e, sobre todo, as moegas de año e a raia con repolo. Para beber, o Bastardo 2016 do Mestre Mateo. Viñazo. A árbore cambia de froito, pero as raíces ...

Mirar Galicia (viii): miradores del Sil

Allá por el verano de 2006, arrancaba este blog con un post que se llamaba Mirar Galicia - Herbeira, en referencia a los acantilados que se elevan más de 600 metros sobre el Atlántico al norte de la provincia de A Coruña. Luego vinieron el Monte Pindo, Cabo Home, el Monte de San Pedro, la desembocadura del Miño, el Monte de San Roque y A Curota. Siete Mirar Galicia, siempre junto al mar, siempre mirando el mar. Pero se puede mirar Galicia también en el interior.

La Ribeira Sacra, en el límite de las provincias de Ourense y Lugo que marca el río Sil, conjuga naturaleza - el cañón, la garganta del propio río, con paredes de hasta casi 500 metros de altura - e historia milenaria - alguno de cuyos ejemplos ya se han tratado aquí: San Pedro de Rocas o Santo Estevo de Ribas de Sil -.

Desde las alturas, mirar el cañón del Sil, mirar la bruma flotando sobre la Terra de Lemos, es un auténtico placer. Desde el mirador de Cabezoas, desde las curvas del descenso a Santa Cristina de Ribas de Sil o, especialmente, desde el mirador de Os Torgás, en Parada de Sil [ver ubicación en Tagzania].

El mirador es conocido como los Balcones de Madrid, dicen que porque desde allí se podía contemplar durante largo el tiempo el camino de los que marchaban. Sea así o no, desde el balcón se puede disfrutar, a nuestros pies, del cañón en todo su esplendor; si nos giramos a la derecha, la entrada del río en la garganta, deslizándose entre las viñas; de frente, las Terras de Lemos hasta donde alcanza la vista.

Todo, seguramente, en un silencio sólo roto por las campanadas del Santuario de Cadeiras, que, temerario, se asoma al precipicio del otro lado del río. Una gozada.

(Más fotos en la Galería de A Ribeira Sacra)




Comentarios

  1. La familia de mi abuelo era de las dos orillas. La materna, de Cristosende, del lado del que hiciste las fotos. La paterna, de Casardecima, al lado de la iglesia (santuario das Cadeiras) que se ve en la penúltima foto. Personalmente me gusta más el mirador que hay de aquel lado, nada fácil de localizar. En cualquier caso, toda la zona me resulta especialmente simpática, aunque yo naciese a más de 200 Km. y en la costa.

    ResponderEliminar
  2. Efectivamente, siempre que me acerco por la Ribeira, lo hago por el lado ourensano. La próxima vez tocará por el lucense: ya contarás cómo llegar al mirador.

    ResponderEliminar
  3. El Sil, el rio mas bonito de España, saludos

    ResponderEliminar
  4. Hola pantagruel. Feliz año ante todo.
    Ya de vuelta a mi vida normal y a mi trabajo, te contesto.
    He ido en 3 ocasiones a la ribeira sacra, pero tengo por defecto, un vértigo espantoso, y cuando bajamos en coche por la ladera de la montaña, casi me da un sincope.
    A parte de esto, la zona sigue mereciendo la pena, sino, no habría vuelto las 2 últimas veces.
    Y la verdad, es que lo hacemos por el lado orensano, tenemos un matrimonio amigo con residencia cercana y ya se sabe, de vez en cuando, nos dejamos caer por alli.

    ResponderEliminar
  5. Casas: no sé si será el más bonito de España, pero desde luego merece muchísimo la pena.
    Matemáticasetc..: feliz año; espero que la escapada a Praga haya sido provechosa.

    ResponderEliminar
  6. CADEIRAS ES MARAVILLOSO,YO NACI AYI A 5' DEL SANTUERIO.VIVO EN VIGO Y VOY CON FRECUENCIA,SOBRETODO A LAS FIESTAS.OS LAS RECOMIENDO,SON LOS DIAS 7-8Y9 DE SEPTIEMBRE TERESA

    ResponderEliminar

Publicar un comentario

Deixa o teu comentario...