NaDo (A Coruña): somos o verán, irmao

Imagen
Se David Mella traballara en NaDo diría: “Somos o puto verán, irmão”. Verán xantamos hoxe. Bonito, tomate, boquerón, escarola, sardiña*, pementos de Padrón, mexillóns, lumbrigante... Mola a nova estrutura de menús de NaDo. Hoxe foron os grandes clásicos - caeu a vieira con holandesa, por suposto; e, por suposto, tamén o flan - e peixe á grella para rematar a función: un tremendo rodaballo que ben podería ter sido un ollomol. Bos viños na carta: escollemos o fantástico Acios da Xesteiriña e unha pineau d’aunis do Loira, Galicia en Francia. Dicía Iván Domínguez : “Como non me decatara antes.” Iso, como non se decatara antes... 😉 (*) Mira que son pouco de gilda, pero esta... Ver esta publicación en Instagram

Una semana y muchas cosas que contar

Estos últimos siete días han sido verdaderamente intensos, llenos de actividades turísticas y gastronómicas que, con vuestro permiso, iré desgranando en próximos posts. Menos mal que no es siempre así, si no no habría cuerpo que lo aguantara.

Arrancó la semana de pasión la noche del viernes pasado, en la que asistimos al maridaje entre gastronomía y pintura que hasta el 15 de agosto ofrece el tándem Gonzalo Chechu Rey - Raúl Velloso en el restaurante Agar Agar. Apenas unas horas después, bien temprano el sábado, hora y media de coche hasta el Monasterio de San Clodio, lugar que sirvió de base para un fin de semana Ribeiro on the Road, de la mano de los amigos de María Fechoría y Ribeiros do Avia.

Desde el martes y hasta hoy, la Sra. Foucellas y un servidor nos hemos homenajeado con una escapadita a esa maravilla - decrépita y encantadora a un tiempo - de ciudad que es Oporto. Y, río arriba, disfrutamos de los fascinantes paisajes del Alto Douro Vinhateiro, patrimonio de la humanidad. Este mediodía, de regreso hacia A Coruña, comprobamos en Oh! Sushi cómo un argentino prepara la mejor comida japonesa de Galicia.

Os dejo unas fotos para abrir boca. En los próximos días, las historias correspondientes. Stay tuned!



Comentarios

  1. mmm, ese late bottled vintage tiene tan buena pinta como los platos!!

    ResponderEliminar
  2. Estaban ricos, estaban.

    De hecho, debo decir que para mí el del Porto era un mundo casi - o sin casi - desconocido. Pero entramos en el Vinologia, un garito dedicado únicamente a los Portos, especialmente a los de pequeños productores independientes, y se abrió un universo ante nosotros. Habrá post sobre el garito.

    ResponderEliminar

Publicar un comentario

Deixa o teu comentario...

Entradas populares

Restaurantes coruñeses: ranking 2008

¿Dónde tomarse un buen gin tonic?

¿El mejor asador de Coruña?