A proposta convincente de Charlatán (A Coruña)

Non o souben até moito despois, pero coñecín a Daniel Portillo nun inesquecíbel xantar a pé de area no verán do 2013 no @loxemareiro, capitaneado entón por Iván Domínguez e Iago Pazos.

Anos máis tarde, cando moraba en Latinoamérica, as visitas anuais á Coruña tiñan sempre unha parada obrigada no NaDo, para gozar da militancia atlántica: aí foi cando aprendín que a man dereita de Iván era o mesmo que, de crequenas, grellaba as navallas na mesma beira do mar de Carril.

Agora, Dani dirixe desde hai uns meses a cociña do Charlatán, a apenas uns metros do seu anterior fogar. Xa asentado, fómoslle probar a proposta de outono. Moi interesante o balance entre a aportación da bagaxe persoal, do aprendido e o mantemento do carácter do local, do que ten sido Charlatán desde que chegara, aínda novo.

Así, por unha banda, están os fondos substanciosos, os mar e terra, os puntos precisos: o contrapunto do codium coas tenrísimas verdinas, o conxunto dos pratos de vieira e peixe sapo, o flan meloso; están tamén, por outra, os porros asados, o velo de touciño acompañando a uns carnosos boletus. Talvez a pluma, ben acompañada polo apionabo, precisaba menos cocción.

En síntese, unha proposta convincente, vaia. Reforzada, ademais, por unha carta de viños igual de atractiva.

Ver essa foto no Instagram

Uma publicação compartilhada por Manoel Foucellas (@manoelfoucellas)