A caldeirada de raia de Taberna Beade (Paderne)

Imaxe
Pasado o cruce da N VI (négome a chamala N 6) en Coirós, corredoiras arriba en dirección a Paderne, xa ía matinando na carne asada de Taberna Beade e nalgún dos viños vellos de Ribeiras de Armea , a lingua feita auga. Poucos minutos despois, Josiño sacaba* unha agudelo de 2018, crianza biolóxica, pequena xoia, unha mostra máis do potencial de Betanzos e do crack que é este home. E na pota de porcelana, tralos boqueróns e as luras de potera ben fritidas, o xarrete que se desfai na boca, os pementos. Moito se fala das cores do chuletón, moi pouco das da pataca confitada: pequena, redonda, feita ben amodo, amareliña do azafrán por fóra, branquiña por dentro, melosa, sabedeira. Porén, o cadro foise ao carallo. Foi a raia, a caldeirada de raia. Non sei como fixo Ivett, pero estaba de impresión: carne tersa, branca, aveludada; peixe e preparación humildes roubando todo o protagonismo da boa feitura que tiñan. Tremendo. Pouco valoramos termos lugares así. Casa de comidas que mantén...

VI Xantanza (segunda parte): las imágenes de un día imborrable

Muchas fueron las imágenes de un día para recordar por mucho tiempo. Aquí os dejo algunas de ellas.

Los expertos. Apasionados de su trabajo, locos por el vino, nos dedicaron su tiempo y su interés para contarnos, enseñarnos, explicarnos el día a día de su actividad en Coto de Gomariz, Valdavia y Viña Costeira.

Herminia. La panadera que un buen día decidió convertirse en una especialista en dulces judíos, su horno de leña - todos los días, a las cuatro de la mañana, encendido - perdido entre las callejuelas del delicioso casco viejo de Ribadavia.

Los viñedos del Ribeiro. El magnífico escenario, el paisaje, el telón de fondo que protagonizó, silencioso, la jornada.

Las bodegas. Esos laboratorios en los que se juega con el tiempo, con la madera y el acero, incluso con la temperatura y con el hielo.

Para el que quiera más, aquí os queda la galería con las fotos que saqué durante la Bebenza:

Y por último, las imágenes en mucho más de mil palabras de mis colegas blogastrónomos:

Comentarios