A caldeirada de raia de Taberna Beade (Paderne)

Imaxe
Pasado o cruce da N VI (négome a chamala N 6) en Coirós, corredoiras arriba en dirección a Paderne, xa ía matinando na carne asada de Taberna Beade e nalgún dos viños vellos de Ribeiras de Armea , a lingua feita auga. Poucos minutos despois, Josiño sacaba* unha agudelo de 2018, crianza biolóxica, pequena xoia, unha mostra máis do potencial de Betanzos e do crack que é este home. E na pota de porcelana, tralos boqueróns e as luras de potera ben fritidas, o xarrete que se desfai na boca, os pementos. Moito se fala das cores do chuletón, moi pouco das da pataca confitada: pequena, redonda, feita ben amodo, amareliña do azafrán por fóra, branquiña por dentro, melosa, sabedeira. Porén, o cadro foise ao carallo. Foi a raia, a caldeirada de raia. Non sei como fixo Ivett, pero estaba de impresión: carne tersa, branca, aveludada; peixe e preparación humildes roubando todo o protagonismo da boa feitura que tiñan. Tremendo. Pouco valoramos termos lugares así. Casa de comidas que mantén...

Bar Nordeste (Sada)

[Basado en informaciones de Pitu Santamarina]

Usurpando, sin que sirva de precedente (¿o sí?), la especialidad de Moraiminha, tan bien expresada en su De pinchos, este post trata de baretos y tapas, y en concreto de esas tapas que tan bien sientan: las que dan con la consumición sin desembolsos adicionales, costumbre ésta menos frecuente de lo deseable, pero que aún perdura.

Sillas de plástico azules en el exterior, motivos marineros en el cartel anunciador, el Bar Nordeste, situado en el puerto de Sada [ver en Tagzania], rebosa los viernes de famélicos lugareños a eso de la una de la tarde.

¿El motivo? Indiscutiblemente, su tapa de cocido. Sí, sí, de cocido, y de cocido de verdad: con sus grelos, sus patatas, su chorizo, su lacón, su costilla, su oreja... Si somos capaces de llegar hasta la barra, por el precio de un riojita nos vamos medio comidos y enteramente satisfechos.

Así que, Moraiminha, próximo destino: Sada.

Comentarios

  1. Tomo nota, aínda que non sei cando poderei achegarme por aló.

    ResponderEliminar

Publicar un comentario

Deixa o teu comentario...