A caldeirada de raia de Taberna Beade (Paderne)

Imaxe
Pasado o cruce da N VI (négome a chamala N 6) en Coirós, corredoiras arriba en dirección a Paderne, xa ía matinando na carne asada de Taberna Beade e nalgún dos viños vellos de Ribeiras de Armea , a lingua feita auga. Poucos minutos despois, Josiño sacaba* unha agudelo de 2018, crianza biolóxica, pequena xoia, unha mostra máis do potencial de Betanzos e do crack que é este home. E na pota de porcelana, tralos boqueróns e as luras de potera ben fritidas, o xarrete que se desfai na boca, os pementos. Moito se fala das cores do chuletón, moi pouco das da pataca confitada: pequena, redonda, feita ben amodo, amareliña do azafrán por fóra, branquiña por dentro, melosa, sabedeira. Porén, o cadro foise ao carallo. Foi a raia, a caldeirada de raia. Non sei como fixo Ivett, pero estaba de impresión: carne tersa, branca, aveludada; peixe e preparación humildes roubando todo o protagonismo da boa feitura que tiñan. Tremendo. Pouco valoramos termos lugares así. Casa de comidas que mantén...

Morse reinventado

Levántate tú, que a mí me da la risa! Claro, esto cobra pleno sentido. Situémonos: piso de universitarios, media tarde; la cabeza me echa humo tras dos horas de estudiar sin descanso (bueno, de acuerdo, o de jugar a la Play, o de chatear, o de ver el Tomate); llaman al timbre, y no sé si seré yo o cualquiera de mis cinco compañeros el digno de recibir tu visita. ¿Voy a levantarme yo? ¿Y luego como retomo el hilo, si no es para mí? Seguro que no es para mí. ¿O sí?

Afortunadamente, Morse acude en mi socorro, ayudándome a resolver el dilema.


[La foto fue tomada en Lovaina, en 2003. Ciudad universitaria - ciudad preciosa -, los estudiantes europeos que la inundan y que pueblan los pisos compartidos - pisos alquilados - encuentran la solución a la identificación del llamado por medios analógicos]

Comentarios