A caldeirada de raia de Taberna Beade (Paderne)

Imaxe
Pasado o cruce da N VI (négome a chamala N 6) en Coirós, corredoiras arriba en dirección a Paderne, xa ía matinando na carne asada de Taberna Beade e nalgún dos viños vellos de Ribeiras de Armea , a lingua feita auga. Poucos minutos despois, Josiño sacaba* unha agudelo de 2018, crianza biolóxica, pequena xoia, unha mostra máis do potencial de Betanzos e do crack que é este home. E na pota de porcelana, tralos boqueróns e as luras de potera ben fritidas, o xarrete que se desfai na boca, os pementos. Moito se fala das cores do chuletón, moi pouco das da pataca confitada: pequena, redonda, feita ben amodo, amareliña do azafrán por fóra, branquiña por dentro, melosa, sabedeira. Porén, o cadro foise ao carallo. Foi a raia, a caldeirada de raia. Non sei como fixo Ivett, pero estaba de impresión: carne tersa, branca, aveludada; peixe e preparación humildes roubando todo o protagonismo da boa feitura que tiñan. Tremendo. Pouco valoramos termos lugares así. Casa de comidas que mantén...

Una vez más, Nueva York

Nueva York por quinta vez. En esta ocasión, con una gran novedad: nos llevamos a los pantagrueliños. Visitar una gran ciudad con niños supone un enorme cambio de ritmo pero, sobre todo, significa una mirada completamente nueva: la curiosidad se contagia, a todo se le busca un porqué, un cómo, un cuándo, un quién.

Bastante he escrito ya aquí sobre Nueva York. Por esta vez, queden las fotos como comentario gráfico. Empezando por la gran novedad, las sacadas desde el helicóptero. Háganme caso los que visiten la gran manzana; bajen un poco el nivel de los restaurantes, vayan a un hotel más barato si es necesario, pero gástense los cuartos en sobrevolar Manhattan en helicóptero. Me agradecerán el consejo.

Comentarios