Entre mareas e leiras en Pementa Rosa (Carballo)

Imaxe
Tres surfistas camiñan cara á auga coas táboas baixo o brazo, tres figuras minúsculas na inmensidade da praia. Baldaio, co ceo de chumbo e o mar rompendo lonxe: un deses días nos que o ollar vai do un ao outro sen acabar de decidirse. Non sei se os surfistas atoparían o que buscaban nas ondas. Nós si tiñamos claro onde queriamos chegar despois de percorrer o enorme areal de beira a beira: a Pementa Rosa , en Carballo. Xa sentados á mesa, semellaba que seguíamos a carón do Atlántico, dos montes e das hortas de arredor: usuzukuri de robaliza con bilbaína, moi bo; vieira con demiglace de ave e Galmesán; cigalas con fabas de Ponteceso (de Colectivo Xebre ); un sanmartiño excelente co seu pilpil; e unhas cantarelas con pataquiñas e ovo. Na copa, como Rubén é un fan do champagne, a elección veu case dada: o Philipponnat que nos trouxo acompañou moi ben a viaxe. Fóra, en Baldaio, ficara o mar coa súa teima de romper sempre no mesmo sitio. Dentro, por un tempo, tamén tivemos o noso pe...
Publicar un comentario

Voltando a Fisterra, voltando ao Fragón


Versión curta. Fai a reserva, colle o coche, disfruta das paisaxes da Costa da Morte e xanta de marabilla no Fragón, mentres segues disfrutando das paisaxes.

Versión longa. Non foi preciso nin poñer o despertador. Pouco máis de unha hora de viaxe, paseo pola praia do Rostro, visita ao Faro - mellor desde o alto do Facho, sen ninguén nun soleado domingo de abril -, pequeno percorrido polas rúas de Fisterra e caña nunha das terrazas do porto. Un plan de mañá estupendo para facer fame antes de chegar ao Fragón.


Mergullamos no menú O’xanuario, que toca todos os paus: despois dos petiscos, produto puro: uns percebes de agarrarse; tamén produto, ben matizado na cociña, cuns longueiróns aveludados - case os primeiros da tempada - con pilpil de rodaballo; da horta de Vimianzo, chícharos bágoa con azafrán, coliflor e améndoa; a robaliza estaba impecable e o año, envolto en repolo e cun lixeiro escabeche, foi un peche do salgado moi equilibrado. Aínda quedaban os queixos e os doces.

Todo iso da man dun espléndido Pazo de Señoráns 2014, complementado cara ao final cunhas copas de Amorodos, de Atrium Vitis, que facía honra ao seu nome. E acompañado, todo o tempo, dunhas vistas espectaculares ao litoral fisterrán.

A día de hoxe, o Fragón é unha das miñas opcións preferidas para disfrutar de Galicia con todos os sentidos. Non falo á toa: velaquí a visita anterior, no verán pasado.

Comentarios

Publicar un comentario

Deixa o teu comentario...