II Premios da Cociña Galega: unha lareira e unha cociña de ferro
Unha lareira e unha cociña de ferro. Invocou a imaxe Begoña Vázquez , de Regueiro da Cova , e ficou cravada nos meus miolos onte á noite nos II Premios da Cociña Galega. Non un prato, non un nome, non un aplauso. Unha cociña de aldea co lume aceso, a pota fervendo amodiño, alguén ao carón, sen présa. Falouse de moito e falouse ben. Ser cociñeiro en Galicia é unha sorte, dixo cada quen ao seu xeito. Antón gabou o praceiro, a lonxa, o mariñeiro, como outros fixeron con labregos e gandeiros. Anxo case berrou “eu quero vivir no rural”, igual que Xurxo . Houbo vivas para o capón de Vilalba, para o cocido de Lalín, para a empanada, para o polbo á feira, para a lamprea. Houbo lembranzas e dedicatorias a pais, nais, avós e avoas, mesmo bisavós e bisavoas. Territorio. Identidade. A lingua e a cociña, as dúas cousas que mellor nos explican e as dúas que máis doado é deixar ir. No persoal, moi ledo por poder ter sido parte destes premios. E, especialmente, por ver recoñecidos tantos d...
Este blog ha sido incluido en nuestro listado.
ResponderEliminarEl domingo voy a celebrar mi cumple, en principio reservé en el Artabria, pero ya lo conozco y ahora que te leo, no me importa cambiar.
ResponderEliminarNo conozco el Cortegada, pero por lo que dices está muy bien, la comida está bien, parece que la atención, también . El restaurante está bien en cuanto a decoración y eso?
gracias.
biquiños
Hola Isabel. La decoración no es el punto fuerte del Cortegada: es más bien básica. El restaurante es interior, por lo que no hay luz natural.
ResponderEliminarUn saludo.
Muchas gracias por responder.
ResponderEliminarCreo que voy a mantener los planes como los había previsto, pero tomo buena nota del Cortegada, me parece muy interesante lo que cuentas tanto en esta entrada como en la anterior, me apetece probar su cocina.
Bss
Bueno ,Artabria en esos dos puntos tampoco es la leche , ni decoración ,ni vistas , ni luz exterior.Es amplio eso sí.Brain...
ResponderEliminarHe ido a cenar el viernes pasado con mi mujer. Aconsejados por Miguel, unas almejas y unas cigalas estupendas, pero lo mejor vino después con una espectacular merluza a la ondarresa. Para terminar unas tartas de queso y chocolate. Ahora pendiente de ir a probar los arroces!!
ResponderEliminar