A N-651 ou o infravalorado pracer de recuncar

Imaxe
O infravalorado pracer de recuncar. Nestes tempos nos que só parece interesante a última apertura, o prato que ninguén probou, hai quen pensa que quen repite é que non ten onde ir. Eu coido que o que ten é memoria, e que poucas cousas hai tan ben gastadas coma un sábado repetido. O meu ten número de estrada: a N-651, a de toda a vida entre Betanzos e Ferrol, que un percorre sen mirar os sinais porque xa os leva aprendidos. Ten curvas que coñezo polo nome e dúas paradas que non perdoo. A primeira, en Laraxe. Chámase ao timbre da Vinoteca O Gaiteiro , ábrese a porta e o tempo perde autoridade. Champán, anchoas e conversa con Suso para a previa, que non é preciso inventar cousas cada día. A segunda, a cinco minutos, en Magalofes. No Muíño do Vento agardan as monumentais ameixas de sempre, desta vez babosa de ben pertiño, da confraría de Barallobre. Se Ban Varela di que hai que tomar salpicón de lumbrigante, tómase: bicho a esgalla, adubo leve. E un pedazo de pargo para rematar, coas...

O novo rumbo do Timón Bar (Ferrol)


Hai máis ou menos un ano fomos tomarlle a última a José María Jordán ao Timón Bar, a piques de xubilarse. Algún tempo despois, coñecíamos quen lle ía dar o relevo e sorrimos: Dani Carballeira aos viños e Cosmik na cociña.

Esta fin de semana achegámonos a Ferrol para comprobar se o sorriso tiña razón de ser. E tiña.

Digamos que aconteceu unha evolución en tres tempos. Mola moito que, alén do nome, o bar en si mesmo permaneza case como na etapa anterior, á súa vez herdeira daquela Casa de Comestibles na rúa San José da Coruña.

Na cociña, varios elementos moi recoñecibles seguen na carta, como o salmón gravlax ou o steak tartare, entre outros. Pero tamén aparecen pratos novos. En calquera caso, unha proposta moi ben resolta. Nós puxémonos nas súas mans e pola mesa pasaron ostras, sopa de tomate e remolacha, bonito encebolado con figos, o steak tartare, navallas á tixola, un linguado á bilbaína e, para rematar o salgado, os “callos cósmicos”, ben bós. Larpeira e proposta doce, tamén.

Pero onde se pode apreciar o rompemento total é no viño. Tremendo o que da para gozar a escolma que hai alí preparada, tocando todos os paus con moito acerto. Ollade para as fotos.

En fin, se José María tiña algunha preocupación polo rumbo do seu legado, pode ficar ben tranquilo.

Comentarios