II Premios da Cociña Galega: unha lareira e unha cociña de ferro

Imaxe
Unha lareira e unha cociña de ferro. Invocou a imaxe Begoña Vázquez , de Regueiro da Cova , e ficou cravada nos meus miolos onte á noite nos II Premios da Cociña Galega. Non un prato, non un nome, non un aplauso. Unha cociña de aldea co lume aceso, a pota fervendo amodiño, alguén ao carón, sen présa. Falouse de moito e falouse ben. Ser cociñeiro en Galicia é unha sorte, dixo cada quen ao seu xeito. Antón gabou o praceiro, a lonxa, o mariñeiro, como outros fixeron con labregos e gandeiros. Anxo case berrou “eu quero vivir no rural”, igual que Xurxo . Houbo vivas para o capón de Vilalba, para o cocido de Lalín, para a empanada, para o polbo á feira, para a lamprea. Houbo lembranzas e dedicatorias a pais, nais, avós e avoas, mesmo bisavós e bisavoas. Territorio. Identidade. A lingua e a cociña, as dúas cousas que mellor nos explican e as dúas que máis doado é deixar ir. No persoal, moi ledo por poder ter sido parte destes premios. E, especialmente, por ver recoñecidos tantos d...
Publicar un comentario

Omakasé Sushi Bar (A Coruña): ¿falan os peixes idiomas?


¿Falan os peixes idiomas? ¿En que momento o galego da xarda ou o acento andaluz do atún de almadraba viran en sons xaponeses?

Porque cando un nigiri pousa na táboa, recoñeces o produto, sabes de onde vén, sitúalo nun prato de sempre. O seu sabor está aí, pero non chega por onde esperas. Ven máis limpo, máis directo, sen ruído. É o peixe que xa coñeces… pero que de súpeto ten algo novo que dicir.

Ou, talvez, está dicindo o mesmo, pero noutra lingua, cunha tradución ben fina. Unha tradución baseada na técnica, na tradición, no extremo coidado desde o tempero do arroz até a maduración do peixe ou o aloumiño do binchotan.

Iso é o que acontece na barra de Omakasé Sushi Bar co que sae das mans de Adrián: un diálogo que non precisa tradutor; unha conversa en voz baixa na que todo cadra.

A parte líquida agora está comandada por Javier Facal. Aquí non houbo traducións, nin falla que facía: a gheada e o seseo do Salnés ficaran íntegras no fantástico 69 Arrobas de Albamar.

Comentarios

Publicar un comentario

Deixa o teu comentario...